ԵՊՀ-ում երկարամյան փորձ և մեծ ավանդ ունեցող դասախոսներին աշխատանքը կորցնելու սպառնալիք են ներկայացնում: Պատճառը քաղաքական հայացքներն են: Թիրախում եմ հայտնվել միայն նրա համար, որ համամիտ չեն իշխանության այս կամ այն տեսակետի հետ: Vesti.am-ը զրուցել է բանասեր, ԵՊՀ դոցենտ Սերժ Սրապիոնյանի հետ:

-          Պարո՛ն Սրապիոնյան, Ձեր դասաժամերը կրճատվեցին, բայց, այնուամենայնիվ, դեռ դասավանդում եք։ Իսկ սպառնալիքները շարունակվո՞ւմ են, ԵՊՀ ղեկավարության հետ  խնդիրներ դեռ ունե՞ք:

-          ԵՊՀ-ում խնդիրներ կան սկսած 2018 թվականից, երբ խոսել եմ հայրենագիտության դեմ այս մարդկանց հարձակումների մասին: Այդ խնդիրների մասին պարզապես չեմ բարձրաձայնել: Դեկանի և ամբիոնի վարիչի ջանքերով, որոնք համոզիչ փաստերով ցույց են տվել, որ իմ կարիքը գրականության գոնե այդ շրջանի դասավանդման համար կա, իմ հաստիքը պահել են, բայց պայման են դրել, որ քիչ խոսեմ, քիչ քննադատեմ և անուններ չտամ: Իհարկե, պայմանին չեմ համաձայնել, բայց դասացուցակում ընդգրկված եմ 0,25 դրույքով:  Գեթե ամբողջ ամբիոնը նույն աշխատանքային դրույքի մեջ է: Ես ասել էի, որ չեմ մտնի լսարան այս դրույքաչափով և սա լրացուցիչ ազդակ է, որ թողնեմ համալսարանը, սակայն կա ուսանողի շահի խնդիր: Եթե մարդրիկ ընկալում են, որ իմ կարիքը կա, ապա  ես կմնամ և կպարապեմ թեկուզ բարեգարծական հիմունքներով, մինչև կբերեն նոր  մասնագետ: Ներկայիս ռեկտորի ստեղծած մթնոլորտում ես չեմ աշխատի, ինձ համար նույնիսկ վիրավորական է նրա ենթակայության տակ աշխատելը:

-          Ռեկտորի հետ այս թեմայի շուրջ որևէ խոսակցություն ունեցե՞լ եք:

-          Ո՛չ, ինքը դեկանի, ամբիոնի վարիչի և այլոց միջոցով  փորձել է ինձ լռեցնել: Դա եղել է հիմա, նախկինում նման փորձեր չի արել: Ես հիմա նրա հետ զրուցելու ոչինչ չունեմ, եթե նույնիսկ ինքը ցանկություն հայտնի: Գիտեմ և՛ զրույցի թեման, և՛ իմ պատասխանը:

-          ԵՊՀ-ում աշխատանքից հեռացնելու սպառնալիքը միայն Ձե՞զ է ուղղված:

-          Ո՛չ, սա համակարգ է: Էգար Ղազարյանը համալսարանական չէր, բայց ժամերից զրկեցին և դուրս թողեցին: Համալսարանի այլ դասախոսների նկատմամբ էլ է նույնը համակարգը գործում: Օրինակ՝ Ռուբեն Մելիքյանը, Ռուբեն Մելքոնյանը և այլ այսպիսի մարդիկ, որ համաձայն չեն այն քաղաքականության հետ, որ վարում են այս վայ քաղաքական գործիչները: ԵՊՀ ռեկտորն իմ ամբիոնի վարիչի և դեկանի հետ խոսակցության ժամանակ ասել էր, որ նախարարն էլ է դժգոհ և եթե անգամ քննադատում եմ, ապա անուններ չտամ: Չեմ կարող, այդ պաշտոններում աշխատում են իրենք՝ ո՞ւմ անունը տամ: Համարձակ խոսող բոլոր դասախոների նկատմամբ էլ նույն վերաբերմունքն է՝ ոմանց տեսանելիորեն, ոմանց էլ զարտուղի ճանապարհով են փորձում լռեցնել:

-          Հագաբարձուների խորհուրդն ամեն դեպքում իրավասու է որոշում ընդունել և այս կամ այն դասխոսին հեռացնել: Ի՞նչ եք կարծում սա Ձեր դեպքում հնարավոր է:

-          Բնականաբար: Դա էր պատճառը, որ այս 1.5 տարում փոխեցին հոգաբարձուների խորհրդին վերաբերող օրենքները, մտցրեցին իրենց համար օրենքներ: Անընդհատ պայքարում էինք, որ հոգաբարձուների խորհրդի կազմը չորոշվի բացառապես կառավարության կամքով, բայց իրենք հասան նրան, որ այսօր այդ խորհուրդը ղեկավարում է մեկը, ով գիտական և կրթական մակարդաով կիլոմետրերով հեռու է համալսարանի դասախոսների մակարդակից: Ես ասֆալտագետ Պապիյանի մասին եմ ասում: 100 և ավելի տարիների մեջ համալսաանն այսպիսի ողբերգական իրավիճակի մեջ չի եղել՝ անգամ ստալինյան ժամանակներում, գոնե արտաքուստ գիտնականների հետ հաշվի են նստել: Իրենց կարծիքով մտել են անշուն գյուղ և առանց փայտ ման են գալիս: Իմ գնահատմամբ՝ իրենց նպատակը բուհական ամբողջ կրթությունը ոչնչացնելն է:

-          Նշեցիք, որ դասխոների և վարչական մասի միջև անհամաձայնության մթնոլորտ կա և սրա մասին բազմիցս ահազանգել են նաև այլ դասախոսները: Կառավարման այս ոչ այնքան հաճելի մթնոլորտն ինչպե՞ս է անդրադառնում ուսումնական պրոցեսի վրա:

-          Շատ բացասական ազդեցություն ունի: Իմ ականջին հասավ, որ մենք կարող ենք քաղաքական գործունեություն ծավալել լսարանում: Նախ մենք այդ խելքին չենք, իրենց չափ չենք մտածում: Թող գնան իմ բոլոր ուսանողներին հարցնեն՝ եղե՞լ է գեթ մեկ դեպք, որ ես դասխոսության ընթացքը շեղեմ, տանեմ քաղաքական ինչ-ինչ խնդիրների քննարկման: Ես չեմ գնա նման քայլի՝ նախ և առաջ այն պայմանով, որ ես օրենք կխախտեմ: Իրենք քաղաքականացրել են ամեն ինչ և դա վերագրում են մեզ: Ուզում են ստեղծել կարծիք թե մենք համալսարանի խառնակիչներն ենք: Այս իմաստով նախկիններն ավելի դեմոկրատական էին, քան սրանք: Ես ժամանակին քննադատել եմ և՛ երկրորդ, և՛ երրորդ նախագահին: Մասնավորապես, երրորդ նախագահի հոգաբաձուների խորհրդի նախագահ դառնալու վերաբերյալ ես բացեիբաց իմ դժգոհությունն եմ հայտնել: Ոչ մի անգամ և ոչ մի կառույցից ինձ թեթևագույն կշտամբանքի, պարտադրանքի խոսքը չի ասվել: Հիմա սրանք հայտարարել են, որ ժողովրդավարության բաստիոն են, բայց կառուցում են համակենտրոնացման ճամբար: Հայաստանը կա՛մ վերածվում է, կա՛մ էլ արդեն վերածվել է բռնապետության: Սա, քաջնազարական ժամանակների նման, մի մատի շարժումով երկիրը ղեկավարելու միտում է: Նույնն էլ ԵՊՀ-ում է՝ գիտության մեջ անհաս և անհայտ անձին բերել, դրել են ռետկոր, հրամայում են՝ ինչ ցանկանում են, և նա էլ կամակատարի պես կատարում է: Համալսարանը վերջին երկու տարում է նահանջել է կես դարով, եթե ոչ մեկ դարով: Կրթական մակարդակն իջեցվել է շրիշակից էլ ներքև: