Արցախից Yerkir.am-ին հայտնում են, որ ադրբեջանական զինված ուժերն ականանետային կրակով և աթս-ներով հարվածել են Շուշիի շրջանի Լիսագոր գյուղի դիրքերին՝ նպատակ ունենալով առաջանալ և կտրել Ստեփանակերտ – Բերձոր մայրուղին: Զոհերի և վիրավորների մասին այս պահին տեղեկատվություն չենք կարող տրամադրել: Այժմ իրադրությունը խիստ լարված է այդ հատվածում:
Ադրբեջանցիներն առաջացել են նաև հարևան Եղցահող գյուղին և այժմ գտնվում են գյուղից 500-600 մետր հեռավորության վրա: Այժմ գյուղում իրադրությունը կայուն է, բայց լարված: Այս մասին Yerkir.am-ին հայտնել են Եղցահող գյուղից:
Փորձ է արվել նաև տարհանել Բերձոր քաղաքը, ապամոնտաժել նաև Բերձորի հրապարակի հուշարձանը:
ԱԽ քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը ժամեր առաջ անդրադառնալով Գորիս Ստեփանակերտ նոր երթուղու խնդրին՝ նշել է, որ «…այս պահի դրությամբ համաձայնեցված պլան գոյություն չունի: Համենայնդեպս՝ Հայաստանը որեւէ պլանի համաձայնություն չի տվել, հետեւաբար Ադրբեջանի պահանջը լեգիտիմ չէ…»:
Այդ դեպքում՝ ինչպե՞ս եղավ, որ ադրբեջանցի ճանապարհաշինարարներն ամիսներ շարունակ անարգել մտան Շուշիի շրջանի Հին Շեն, Մեծ Շեն գյուղերի տարածք և իրականացրին լայնածավալ շինարարություն: Եթե հայկական կողմն այդպես սկզբունքորեն համաձայնություն չէր տվել, ապա չէ՞ր տեսնում տեղի ունեցողը: Եթե ադրբեջանցիները գործում էին առանց համաձայնեցված պլանի, ապա ինչու՞ հայկական կողմը մինչ օրս ծպտուն չի հանել այդ մասին, իսկ ՀՀ վարչապետի աթոռից կառչած անձն իր հունիսի 27-ի «ասուլիսում» բոլորովին ուրիշ բան էր հայտարարում՝ հաստատելով, որ Ադրբեջանի կողմից Բերձորը շրջանցող ճանապարհի շահագործումից հետո Արցախի Բերձոր և Աղավնո համայնքներն անցնելու են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ:
Վերոնշյալ հակասական ու կասկածելի հայտարարություններից մեկ բան կարելի է եզրակացնել՝ Փաշինյանի իշխանությունը հերթական դավադիր պայամանավորվածությունից առաջ քնեցնում է մարդկանց ու ձևացնում, թե ընդդիմանում է Ադրբեջանի պահանջներին:
Չի բացառվում, որ գործ ունենք 44-օրյայի օրերին կիրառվող «Հադրութի, Շուշիի համար մարտերը շարունակվում են» հայտարարությունների ու փորձված ստոր մեթոդների հետ, երբ իշխանությունները հայտարարում էին մի բան, բայց իրականում տեղի էր ունենում բոլորովին այլ բան: Արդյունքում՝ հայ ժողովուրդը կանգնեց Հադրութի, Շուշիի և բազմաթիվ այլ ռազմավարական բնակավայրերի առեղծվածային հանձնման փաստի առջև:
