Կառավարության ղեկավարն օրերս հայտարարեց բուհերն Աշտարակ
քաղաք տեղափոխելու մասին: Առաջարկն հանրության համար այնքան էլ ընդունելի և սպասելի
չէր՝ քաղաքի դիմագիծը փոխելուց միչև ենթակառուցվածքներ և երթուղային անհարմարություններ,
ուսանողների աշխատելու և պրակտիկայի հնարավորությունից միչև քաղաքական պատճառներ: Հասարակությունն
ակադեմիական քաղաքի գաղափարին պատրաստ չէ: Բանասեր, ԵՊՀ դոցենտ Սերժ Սրապիոնյանն այլ
մտավախություն ունի. «Անհեթեթ միտք է, անհեթեթ պատճառաբանությամբ՝ թե ուրիշ տեղ պետական
հողատարածքներ չկան: Նախարարի անհեթեթ մեկանբանությունը՝ թե Աշտարակի տարածքը մի պատճառաբանեք,
դա խոսելու նյութ չի: Ասում է, թե այնտեղ էլ կարելի է լավ կրթություն տալ, ես էլ ասում եմ Համզաչիմանում էլ է հնարավոր լավ
կրթություն տալ: Խնդիրն այստեղ տարածքը չէ, բուհերը մայրաքաղաքի դիմագիծն են, այստեղ
ավանդույթներ կան: Երբ քաղաքը նախագծում էր՝ Թամանյանը սրանց չափ ուղեղ ու միտք ուներ,
որ կենտորնում էր նախագծում: Սա կոլեկտիվ և ընդհանրական մոտեցում ստեղծելու քաղաքականություն
էր: Հիմա սրանք դա ցրում են, գիտակից մասան հանում են քաղաքից, որ ինչ ուզեն անեն:
Նրանց հիմնական նպատակը հայն ու հայկականությունը ոչնչացնելն է՝ բացարձակ հայտարարում
եմ: Նույնիսկ թուրքական այս անբարեհաճ մթնոլորտում հայկական դպրոց և կրթություն կա»:
