Անորոշություն… Ահա այսպես է վերնագրել իր ցուցահանդեսը
նկարիչ, քանադակագործ Րաֆիի Մուսախանյանը: Ցուցահանդեսում ամփոփված են արվեստագետի
վերջին 5 տարվա աշխատանքները՝ հեղափոխություն, պատերազմ, ընդվզման ալիքներ և այլն:
Հասցրել է նույնիսկ անդրադառնալ «Սուրմալուի» ողբերգական պայթյունին: Ասում է ստեղծագործությունների միջոցով զգացել և
վերարտադրել է կատարվող բոլոր իրադարձությունները: «Անորոշություն… քանի որ մեր շուրջը
կատարվող այս իրադարձություններն, իրոք, անորոշ էին, ոչ մեկ չէր սպասում հեղափոխության,
պատերազմի, դրա հետևանքներին, պայթունին և այլն: Ոչ մեկ չգիտեր, թե դեռ ինչին պիտի դիմադրի:
Անընդհատ սպասում կար և կա: Ստեղծագործություններումս այն արտահայտվում է: Իմ աշխատանքներից
և որևէ մեկը մյուսից չեմ կարող առանձնացնել, դրանք տարբեր իրադարդարձությունների և տարբեր զգացողությունների
մասին են: Ունեմ քանդակ նվիրված Թավշա հեղափոխությանը,
մի քանի գեղանկարներ՝ նվիրված 44-օրյա պատերազմին, կորոնավիրուսին, մի քանդակ էլ հասցրել
եմ նոր ավարտել, որը նվիրված է վերջերս տեղի ունեցած պայթունին: Բազմաթիվ գեղանկարներս,
որոնք հիմա ցուցադրված են ինչ-որ բանի ոգեշնչման կամ ցավի զգացումի արդյունք են»,-
նշեց նկարիչ, քանդակագործ Մուսախանյանը: Իսկ
արվեստագետը որտե՞ղ է տեսնում այս «Անորոշության» որոշակիությունը, ի՞նչ թել կա, որ
իրար է կապում բոլոր ստեղծագործությունները: «Որաշակիությունը նրանում է, որ ես իմ
ազգին և ինձ առիթ եմ տալիս մտածելու, որ ելք կա և կյանքը շարունակվում է: Ես ցույց եմ
տալիս սկիզբը, որից ելք կա դեպի ապագա: Կյանքը շարունակվում է, պետք է փորձենք այդ
ամենը հաղթահարել և առաջ շարժվել»,- նկատում է արվեստագետը:
Մուսախանյանին շնորհավորելու էին եկել ընկերները,
համակուսեցիները, իր արվեստի սիրահարները: Նրանց թվում էր նաև դերասան Վարդան Պետրոսյանը,
ով ասաց, որ Մուսախանյանին շատ վաղուց է ճանչում, ուսանողական ընկերներ են. «Դեռ ուսանողական
տարիներից Րաֆֆին ուներ ստեղծագործական ճկուն միտք: Նրա ստեղծագործություններով զարմացել
եմ ԱՄՆ-ում դեռ շատ տարիներ առաջ: Րաֆֆին հոլիվուդյան դեկորատորներից է և ունի հսկա
աշխատանքներ: Հիմա սկսում է իր ստեղծագործության երրորդ էտապը, որտեղ աչքի է ընկնում
իր զարմանալի համարձակությամբ: Նա մի տարիքում է, երբ կարող է հանգստանալ, վայելել
իր ունեցածը, բայց հակառակ դրան, նա կրակի պես առաջ է վազում: Իր վրձնի տակ շատ լուսավոր
էներգիա կա, որն իրեն առաջ կտանի»: 
