Foto

Ահա, թե ինչպես են ձևավորվում վարչապետի նշած սխալ կադրային քաղաքականության հիմքերը

«7 տարվա մեջ, ով վեր է կենում, առավոտից իրիկուն ասում է՝ այս կառավարությունը սխալ կադրային քաղաքականություն է վարում»: Այս մասին, այսօր՝ ապրիլի 3-ին, կառավարության նիստում ասել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը:

«Իսկ գիտե՞ք՝ ինչու է սխալ կադրային քաղաքականություն վարում, որովհետև երկրում մարդկային ռեսուրսի ճգնաժամ է: Իսկ գիտե՞ք ինչու է ճգնաժամ, որովհետև մի երկրում, որտեղ բնակավայրերի 70 և ավել տոկոսում մանկապարտեզ չկա, երբ դպրոցների 70 տոկոսը և ավելին կիսաավերված է՝ ֆիզիկական և բովանդակային առումով, չի կարող այդտեղ չլինել կադրային սով»,- նշել է նա:

Նախ, երբ կադրային քաղաքականության սխալ վարումը կապվում է շենքային պայմանների հետ, արդեն սխալ քաղաքականության մասին է խոսքը։ Հետաքրքրական է, որ քաղաքականություն վարող անձն ասում է, որ սխալ է դա անում և դժգոհում է նման իրավիճակից: Իրականում հենց ինքն է ոլորտի պատասխանատուն։

Եթե պարզապես կարդանք կառավարության անդամների, իշխող ուժի պատգամավորների կամ նրանց կողմից նշանակված կադերի կենսագրականները՝ վարչապետի նշած սխալ կադրային քաղաքականությունն ակնհայտ կդառնա։

Առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանեսյանը մասնագիտությամբ իրավաբան է, թեև ոլորտի իրավական կարգավորումներին իր իսկ խոսքով լավ չի տիրապետում։

Պշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը մասնագիտությամբ պատմաբան է, ինչպես նաև դատապարտվել է բանակում կատարած հանցագործության համար։

Աշխատանքի և սոցիալայան հարցերի նախարար Նարեկ Մկրտչյանը մասնագիտությամբ պատմաբան է և աշխատանքային գործունեությամբ նախկիում սոցիալական ծրագրերում այնքան էլ ակտիվ չի եղել։

Բարձր տեխնոլոգիաների նախարար Մխիթար Հայրապետյանն արևելագետ է և նույնիսկ ծրագրավորողի մի քանի ամսվա աշխատանքային փորձ չունի։

Տարածքային կառավարման նախարար Դավիթ Խուդաթյանը տնտեսագետ է, Արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանն էլ պատմաբան է։

ԱԺ-ում բազմաթիվ բարձարգույն կրթություն չունեցող պատգամավորներ կան, որ տարբեր հանձնաժողովներում օրենքներ են ընդունում, որոնց էլ պետք է ենթարկվեն ոլորտների բարձագույն կրթություն ունեցող ներկայացուցիչները։

Բուհերում հոգաբարձուների խորհուրդների նախագահները, մեղմ ասած, հեռու են ակադեմիական կրթությունից։ ԵՊՀ ռեկտոր նշանակելու համար չափանիշներն իջեցվեցին գիտությունների թեկնածուի մակարդակի։

Հիմա այս քաղաքականության հասցեատերը, ով 2018թ-ի իշխանափոխությունից հետո միայն ստացավ սեփական դիպլոմը, կառավարության նիստում դժգոհում է, որ ինչ-որ քաղաքացի իրեն ուղղագրական սխալներով տեքստ է ուղարկում և սա համարում է կադրային սխալ քաղաքականություն։  Ի վերջո, ցանկացած փոփոխություն, որում անձն ուզում է հաջողել, պետք է սկսի իր անձից և իր շրջապատից։ 

Հեղինակ: Աննա Ավետիսյան