Foto

Մենք զբաղվում ենք պետական մեքենայում առկա ցանկացած թերությունով. Վովա Վարդանով


Մարտի 21-ի տեղի ունեցավ Համպարփակ պաշտպանության և անվտանգության «Ոգեզէն» համակարգի երրորդ հավաքը: Միջոցառման ընթաքում թեմայի վերաբերյալ հարցեր ուղղեցինք Ողջ մնալու արվեստը (ՈՄԱ) ՀԿ նախագահ Վովա Վարդանովին:

-         Պարո՛ն Վարդանով, ի՞նչ նպատակներ է իր առջև դրել «Ոգեզէն» հասարակական կազմակերպությունը և դրանց իրագործումը ո՞ր փուլում  է:

-         Ցանկացած հասարակական կազմակերպություն զբաղված է պետության բացթողումները լրացնելով և չունի քաղաքական հավակնություններ: Երբ մարտական գործողությունների ժամանակ տեսնում ես, որ այս կամ այն հարցով պետությունն իրեն շատ անհաջողակի պես է պահել, ստիպված  միջամտում ես այդ գործողություններին:  2016թ-ից հետո տեսա, որ զինվորականների պատրաստվածությունը թույլ է, որի ապացույցները նկատելի եղան Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ: Դրանից հետո ՈՄԱ-ն սկսեց ռազմականացված դասեր տալ: 2020թ-ի պատերազմը մեզ ցույց տվեց, որ հրամանատարական անձնակազմը կառավարման առումով թերացել է, անձնակազմի կառավարումը կորցրել է: Մեր անօդաչուները մարտի դաշտում լուրջ հաջողություններ չեն գրանցել, ուստի զբաղվում ենք նաև անօդաչուների խնդրով: Մենք զբաղվում ենք պետական մեքենայում առկա ցանկացած թերությունով:

-         Ի՞նչ արդյունքներ ունեք:

-         Իմ կարծիքով՝ ոչ բավարար, բայց բոլորը գովում են: Օրինակ՝ «գմբեթի» համար մենք հավաքել ենք մոտավորապես 25 000 դոլար, բայց պատրաստ է մոտ 74ը, որի ծախսը գերազանցում է 160 000 դոլարը: Հիմա դա լա՞վ արդյունք է, թե՞ վատ: Հայաստանում երկրորդ գծում «գմբեթեների» քանակը պետք է լինի մի քանի հազար:

-       Ի՞նչ է «գմբեթը» և ի՞նչ նշանակություն ունի:

-         «Գմբեթը» երկրորդ գծի ժողովրդական ինժեներական կառույց է, որն ապահովում է մինջդիրքային անվտանգությունը: Երբ թշնամին դիրքերի արանքով ներս է թափանցում՝ հնարավորություն ունենալով ոչնչացնելու մեր կրակակետը, դա այն պատճառով է, որ «գմբեթեի» նման կառույցներ չեն եղել: Ես «գմբեթն» անվանում եմ  ժողովրդական կրակակետ: ՊՆ-ի և պետության մասնակցությունն առհասարակ զրո է, մինուս: Մենք կառուցում ենք աշխարհազորայինների և բնակիչների համար, բայց դրանց մեծ մասը զբաղեցրել են զինված ուժերը:

-         Ինչո՞ւ պետք է ֆինասավորման գործընթացում մասնակցություն ունենա ժողովուրդը:

-         Գմբեթը թույլ չի տա, որ բնակավայրն ընկնի Հադրութի օրը, ստեղծում է էվակուացիայի հնարավորություն:

-         «Ոգեզէնի» մեկ տարվա աշխատանքն եք ամփոփում: Եթե մի քանի նախադասությամբ ներկայացնեք, ապա ի՞նչ արդյունքներ կան:

-          «Ոգեզէնը» ազգ-բանակ կոնցեպտի քաղաքականացված լինելու պատճառով նոր առաջացած անուն է: Երբ ազգ-բանակ կոնցեպտը սկսեց քաղաքական շահարկումների ենթարկվել, ստեղծեցինք նոր անուն, որն իմաստային առումով ավելի ընդգրկուն է:

-         Իսկ «Ոգեզէնը» հասե՞լ է այդ ազգ-բանակ կոնցեպտին:

-         Ո՛չ, դրան դեռ շատ կա: Դրա ցուցիչը, որ մեր ազգը բանակ չէ, այն է, որ մարտական գործողությունների ժամանակ սրճարաններում նստած երիտասարդներ կան, որ պետական կառույցների աշխատողները ժամը 18:00-ից հետո գնում են տուն և այլն: Սա խոսում է նրա մասին, որ ազգ-բանակ կոնցեպտը չկա: Մենք «շինարարություն» ենք անում և դեռ  հիմքերն ենք փորում:

-         Իսկ ե՞րբ սույները տեղադրված կհամարեք:

-         Երբ կանայք ներգրավված կլինեն պարտադիր զինծառայության մեջ, Երբ աղջիկները չամուսնանան այն տղաների հետ, ովքեր բանակում չեն ծառայել և իրենց մայրերի ետևում են պախկվել, այդ ժամանակ ազգ-բանակ կառուցելու շանսերը մեծանալու են: 

Հեղինակ: Աննա Ավետիսյան