Հայաստանի իշխանությունները
Ադրբեջանին են փախանցել խաղաղության և հարաբերությունների հաստատման պայմանագրի սեփական առաջարկները: Ըստ Փաշինյանի, այդ փաստաթուղթը
պետք է ընդունելի լինի նաև Ադրբեջանի համար: Ավելին, ինքը՝ Փաշինյանը,
պատրաստ է վերցնել և կրել դրա պատասխանատվությունը:
Սրա մասին կառավարության նիստում ասել է
(կարդացել է) Նիկոլ Փաշինյանը, ում ձեռքին այսօր գտնվում է «Հայաստան ՍՊԸ»-ի կնիքը:
Իսկ ո՞րն է, ըստ Փաշինյանի, Ադրբեջանի ախորժակի սահմանը: Չէ՞ որ Փաշինյանը շատ է սիրում,
երբ դրանք ծայրագույնս հստակ են և հենց այդպիսի անհստակության պատճառով հրաժարվեց ՀԱՊԿ
դիտորդական առաքելությունից: Առայժմ մեզ հայտնի է, որ Ադրբեջանը հավակնում է ամբողջ
Արցախին, Սյունիքի տարածքով էքստերիտորիալ միջանցքի (եթե ոչ ամբողջ Սյունիքին, որ նրա
գլխում կոչվում է Արևմտյան Ադրբեջան), Տիգրանաշենին ու Նոյեմբերյանի տարածարջանի մի
շարք համայնքների տարածքներին, ինչպես նաև Սևանին ու Երևանին: Այդ ի՞նչ պայմաններ է
առաջ քաշել Փաշինյանի կառավարությունը, որ պետք է գոհացնի Ալիևին: Եթե հիշում եք, մինչև
44 օրյա պատերազմն էլ էր հայտարարում, որ Արցախի խնդրի կարգավորումը պետք է լինի այնպիսին,
որ բավարարի Հայաստանի, Արցախի և Ադրբեջանի ժողովուրդների պահանջներին: Իսկ ի՞նչ պատասխանեց Ալիևը ՝ պատերազմ, Արցախի մեծ
մասի և ՀՀ սուվերեն տարածքի մի չաղլիկ, ստրատեգիական նշանակության հատվածի օկուպացիա:
Հիմա, երբ ադրբեջանական կողմը հսկայական ստրատեգիական և մարտավարական առավելություն
է ստացել, ինչո՞ւ պետք է բավարարի հայկական կողմի ինչ-որ պահանջներ և առաջարկներ կամ,
եթե հարցն այլ կերպ ձևակերպենք, է՞լ ինչ է հարկավոր Ադրբեջանին, որ չունի կամ չի կարողանում
ստանալ Փաշինյանից: Պատասխանը բազմաբովանդակ է՝ հայկական բանակի թուլացում և հարձակողական
պոտենցիալի զրոյացում, տարածաշրջանային հարցերում Ադրբեջանի և Թուրքիայի ռազմավարական
շահերի անվերապահ պաշտպանություն, երկրի տնտեսության քայքայում և այն վերը նշված կողմերի
ակտիվ էքսպանսիայի ենթարկում, ադրբեջանցիների և նրանց անվան տակ օտարերկրյա վարձկանների
վերաբնակեցում Հայաստանի տարածքում և այլն: Ընտրեք ինքներդ կամ էլ լրացրեք այս շարքն
ըստ ձեր ունեցած տեղեկատվության: Եթե Փաշինյանի առաջարկությունների մեջ գեթ մեկ ազգանպաստ
տարր լինել, մի կասկածեք, որ անպայման կհանրայնացներ, որովհետև Ալիևից ինքը գաղտնիք
չունի: Բայց դե աչքակապությունը պետք է լիակատար լինի, պետք է, որ դրա մասին խրոխտ
հայտարարվի կառավարության նիստում, իսկ առավել համոզիչ երևալու համար պետք է անպայման
նշել, որ այդ առաջարկները նաև ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներին է ներկայացվել (այն
դեռ կա՞):
Վերջում՝ պատասխանատվության մասին: Եթե
նկատել եք, Փաշինյանը խոսում է խաղաղության պայմանագիրը ստորագրելու, այլ ոչ թե դրա
հետևանքների համար պատասխանատվության մասին: Իսկ հետևանքներն ի հայտ կգան այն ժամանակ,
երբ Նիկոլն ու իր ընտանիքը կանադաներում կլինեն:
