Foto

Պարո՛ն վարչապետ, իսկ Մադրիդյան սկզբունքներով ՀՀ տարածքի 44 քառ․կմ օկուպացված հատվածն էլ էր հանձնվա՞ծ

ԱԺ նախորդ հարց ու պատասխանի ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը բացհայտում էր ցանկանում անել, սակայն այն չարեց, քանի որ ընդդիմությունը բոյկոտեց նիստը և հեռացավ։ Երեկ ՔՊ- ական պատգամավորի հարցին ի պատասխան Փաշինյանն արեց այդ բացահայտումը՝ ասելով, իբր Մադրիդյան սկզբունքներով ԼՂ-ն թողնում են Բաքվին։ Վարչապետը նաև նշեց, որ սրա մասին այլ կոնտեքստում ավելի վաղ ասել էր Արմեն Ռուստամյանին։ 

Ստացվում է 15 տարի առաջ ընդունված Մադրիդյան սկզբունքներով, ըստ Փաշինյանի՝ ամրագրված էր Ալիև ընտանիքի երազանքը, որն ինչ-ինչ պատճառներով չէր կատարվում։ Փաշինյանի այս ելույթին անդրադարձել է ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի գրասենյակի համակարգող Բագրատ Միկոյանը։ «Մադրիդյան փաստաթղթից 15 տարի հետո հազարավոր զոհեր տված, Շուշին ու Հադրութը հանձնած, «Իմ սեփական կետից ինչ ուզում եմ՝ էդ էլ բանակցում եմ» խոսքերի հեղինակին հիշեցնեմ, որ Մադրիդյան սկզբունքները միջազգայնորեն հաստատված միակ փաստաթուղթն է, որտեղ համանախագահների կողմից ընդունվում է Արցախի ժողովրդի՝ 1991 թվականի գործընթացներով ինքնորոշման միջազգային իրավունքով իրացումը՝ պարտադիր ընդունմամբ բոլորի համար: Մի բան զվարճալի էր. իր օրոք եվրոպաշտոնյաների կողմից Արցախի Հանրապետությունը «էթնիկ հայերի» բնակավայրի վերածած պերսոնաժը այսօր նորույթ մտցրեց, մեղադրվեցին ոչ թե նախկինները՝ Նոյ նահապետից մինչև Աղասի Խանջյան, այլ, արդեն, Շառլ Միշելը», - ասել է  Բագրատ Միկոյանը և հավելել․ «Ուսապարկերը մի հարց կարող էին տալ, բայց չտվեցին. կերազե՞ր, արդյոք, այսօր ունենալ Մադրիդյան սկզբունքներով հարցի լուծում, փաստաթուղթ, որով չէին լինելու հազարավոր զոհեր, Շուշիի ու Հադրութի հանձնում, ու լինելու էր Արցախի միջազգային ճանաչված անկախություն, եթե, իհարկե, թուրքական գործակալ չէ»:

Այս կոնտեքստում ՔՊ-ականները նաև պետք է Փաշինյանից հարցնեին՝ արդյո՞ք այդ սկզբունքները կարդացել էր, երբ հայտարարում էր, որ բանակցությունները սկսում է իր սեփական կետից։ Ըստ երևույթի, եթե արդեն ամրագրված փաստաթղթով Արցախը թողնված էր, ապա ինչի շուրջ էր ինքը բանակցելու իր սեփական կետից։ Արդյո՞ք ինքն այդ փաստաթուղն այդ կերպ էր ընկալում, երբ ասում էր, որ Արցախը Հայաստան է և վերջ։  Երբ 15 տարի առաջ այդ սկզբունքներն ընդունվում էին և ինքն ընդդիմադիր պատգամավոր էր, ինչո՞ւ հասարակությանը չէր տեղեկացնում, որ կա մի փաստաթուղթ, որով Արցախը թողնված է Ադրբեջանին, ինչո՞ւ չէր ասում, որ չշարունակեն զոհվել Արցախի համար։ Ի վերջ այդ փաստաթուղթը չէ՞ր ընթերցել 44–օրյա պատերազմից առաջ, երբ այդքան զոհեր ու վիրավորներ տվեցինք արդեն հանձված տարածքների համար, իսկ հիմա Արցախն անխոչընդոտ թողնում է Ադրբեջանին, ինչո՞ւ դա չարեց այն ժամանակ։ Պետք է սրա միջով անցել, նո՞ր ասել այդ մաին։

Պարո՛ն վարչապետ, իսկ Մադրիդյան սկզբունքներով ՀՀ տարածքի 44 քառ, կմ օկուպացված հատվածն էլ էր հանձնվա՞ծ։  Երբ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահն ասում էր, որ Շուշին երբեք բանակցային գործընթացի մաս չի կազմել, ստո՞ւմ էր։

Այս ամենից զատ, եթե, հավանաբար, արդեն ծանոթ եք Մադրիդյան սկզբթունքներին և Ձեզ հատուկ ձևով եք այն ընկալում և մեկնաբանում, ապա էլ ի՞նչ եք բանակցում, երբ ԱԺ ամբիոնից ասում եք, որ Արցախը թողնված է Ադրբեջանին։ Սրանից հետո մի՞թե բանակցելու որևէ բան կա։

Հեղինակ: Աննա Ավետիսյան